جمع‌بندی حرف‌های مطرح شده درپست چرا مدیریت رسانه می‌خوانم

درود
در مجموع 10 نفر در این پست اظهار نظر کردند و این 10 بند خلاصه صحبت همه دوستان است. در انتها هم نظر خودم را آوردم.
1. برخی از کلاس‌های این دوره چیز زیادی برای همکلاسی‌ها نداشته است.
2. برای حضور در کلاس‌های اساتید ترم آینده باید برنامه‌ریزی کنیم. بایستی برایندی از درخواست‌های‌مان از اساتید داشته باشیم و اساتید با ما هماهنگ شوند. خلاصه این که به این سوال پاسخ دهیم: این کلاس چه چیزی برای ما دارد؟
3. برای سرفصل‌‌های درسی نیاز به مطالعه کتاب‌ها فراوانی از طرف دوستان احساس نمی‌شود. البته احساس ضعف در تسلط به منابع اصلی وجود دارد که دوستان در زمانی که صلاح بدانند آنها را مطالعه خواهند کرد.
4. صحبت و اصرار مبنی بر حذف صفحه‌هایی از کتاب در شان دانشجوی ارشد نیست.
5. گویا ارتباط موثری در طول این دوره بین ما برقرار نشده است. لازم است بر روی ارتباط مثبت و موثرتر تلاش کنیم.
6. کلاس‌های که با خاطره‌گویی و صرف وقت می‌گذرند مورد پذیرش دوستان نیست.
7. از نظر برخی از دوستان خواندن برای امتحان و خواندن برای یادگیری متفاوتند و تا حد ممکن باید خواندن برای امتحان را محدود کرد.
8. تحمیل بسیار خواندن مورد قبول تعدادی از دوستان نیست.
9. تعدادی از دوستان از کیفیت این دوره راضی نبودند و بر این تصور هستند که می‌شد از همین اساتید استفاده بهتری برد.
10. به حرف همدیگر علاوه بر شنیدن گوش هم بدهیم.

اما آن چه که در ادامه آمده است صرفا نظر شخصی من است.
1. در آموزش هنر و فن مصاحبه می‌گویند باید کاری کرد تا طرف خود واقعی‌اش را نشان دهد. یکی از این راه‌ها عصبانی کردن مصاحبه شونده است. حرکت من در مقابل خانم بهرامی در این راستای بود. مطمئنا بیش از حد ساده‌انگارنه است که گمان کنیم سرکار خانم بهرامی با گفتن و اشاره بنده ماده درسی را اضافه کنند. ایشان سال‌هاست در این قامت مشغول تدریس هستند و بهتر از هر کسی می‌دانند چه کنند و مطمئنا به سخن دانشجویی که وجود منابع دیگری را به استاد یادآوری می‌کند توجهی نخواهد کرد. اما من اصرار کردم تا عکس‌العمل دوستان را ببینم. شد آنچه که شد و توضیح بیشتری لازم نیست. اصولا آدم‌ها خود واقعی‌شان را در رانندگی هم نشان می‌دهند. ادب مرد (همچنین زن) به ز دولت اوست.
2. موضوع خودشیرینی برای اساتید با توجه به موقعیت بنده به خودی خود جای صحبت ندارد. برای حضور در این دوره‌های آموزشی علاوه بر هزینه‌های معمول، بنده هزینه فرصت بالایی پرداخت می‌کنم. این را بگذارید کنار فشار کمرشکن زندگی در تهران امروز. مطمئنا کسی که 3 سالی هست زیر بار زندگی رفته و در این مدت تنها پناهش خودش بوده و همسرش احتمالا انقدر عاقل هست که برای تلف کردن وقت از کار و پول درآوردن نزند که راهی دانشگاه شود. در این فضا شنیدن کلمه ایده‌آل گرا مانند یک فحش می‌ماند. اتفاقا گمان می‌کنم واقعگرا هستم. سردبیری یک روزنامه، مدیریت یک کارگاه تولید محتوی، خبرنگاری و نویسندگی، سردبیری یک سایت، سردبیری یک مجله دو ماه‌نامه، دبیری یک هفته‌نامه الکترونیک و کار به عنوان مجری و همکار در چندین همایش احتمالا کمی واقعیت کار را به من نشان داده است. و گرنه باید گفت تا این جا بسیار خوش شانس بوده‌ام.
3. من خودم را کوچکترین عضو کلاس می‌دانم و به عنوان برادر کوچکتر باید عرض کنم بسیاری از این اساتید (نه صرفا اساتید همین دوره که گذشت) را با پول‌های زیادی برای آموزش به شرکتمان آورده‌ایم. برای برخی از اساتید و برای نصف روز حضور تا حدود یک میلیون تومان هم پرداخت کرده‌ایم. با یک دو دو تا چهار تا درک می‌کنید که اصرار من برای استفاده بیشتر از اساتید چیست.
4. استاد آئینه تمام نمای کلاس است. اگر ما بخواهیم که استاد بیاید و حرف خودش را بزند و برود، می‌شود آن چه که شده است. تصور من از دوستان تصور دانشجویانی والا (نه صرفا درسخوان) است. برای ما پسندیده نیست که در جوی که برخی از اساتید ایجاد می‌کنند فرو برویم و خدای نکرده با خوف و رجا بر سر کلاس‌ها بنشینیم. برای من یکی نمره کمترین ارزش را دارد. من احساس می‌کنم در حوزه رسانه‌ها و مدیریت رسانه‌ها کار فراوانی وجود دارد. احساس می‌کنم بین حرف و عمل فاصله زیاد است. برای نمونه به همایش‌های مختلف سر بزنید و بینید که همه از چه آرمان‌هایی می‌گویند آن وقت محل کارتان را هم بگذارید جلوی چشمتان و مقایسه کنید. ایمان دارم که علوم انسانی غربی  ارتباط نزدیکی با واقعیت زندگی غربی دارد و ما به عنوان عضوی از جامعه علمی ایران بایستی به کمک هم به تولید محتوی متناسب برای زندگی ایرانی بپردازیم و صرفا حفظ مطالعات غربی دردی از ما را دوا نخواهد کرد. بهترین ابزار ما همین کلاس‌ها و همین اساتید هستند.
5. خدا وکیلی چند بار پیش آمده که مجبور نشده باشید و یک کتاب قطور و سنگین را خوانده باشید؟
6. حرف آخر هم این که زندگی هر یک از ما آنقدر ارزشمند هست که با حضور در کلاس‌های بی‌مصرف هدر برود.

وردی نژاد از دانشگاه تهران بازنشسته شد/ اظهارات وردی نژاد

شاید یکی از فرصتهای دوره دانشگاه هم صحبتی و هم نشینی با اساتیدی مانند دکتر فریدون وردی نژاد و دیگران باشد. آن طور که پیش می رود یکی یکی بایستی شاهد دور کردن این اساتید از محیط دانشگاه باشیم. اولین بار در کلاس خانم دکتر بهرامی موضوع را شنیدیم و من یکی که شوکه شدم. این هم خبر مهر در این مورد.

فریدون وردی نژاد که از سال 72 به مدت 8 سال مدیرعامل خبرگزاری ایرنا بود و در دانشگاه نیز ، "مدیریت رسانه" تدریس می کرد به جمع اعضای هیئت علمی بازنشسته دانشگاه تهران پیوست.

به گزارش خبرنگار مهر، دکتر وردی نژاد با مرتبه علمی استادیاری به عنوان عضو هیئت علمی رسمی قطعی دانشگاه تهران تدریس می کرد و در زمینه "مدیریت بحران و رسانه ها" و "جامعه شناسی خبر" دارای تألیف های متعدد است. فریدون وردی نژاد در گفتگو با خبرنگار مهر با بیان اینکه به استناد تصمیم هیئت امناء دانشگاه تهران بازنشسته شده ام ، گفت: یک روز پس از مراجعه به دفترم مشاهده کردم حکم بازنشستگی ام روی میزم است. هیچ خبر قبلی هم نداده بودند. وسایلم را جمع کردم و آمدم بیرون. لذا ارتباطم با دانشگاه تهران قطع شده است. فریدون وردی نژاد افزود : 15 شهریور ماه بازنشستگی‌ام را به استناد قانون خدمات کشوری ابلاغ کردند. چند روز پس از آن حکم جدیدی آمد که در این حکم جدید استناد بازنشستگی ام از "قانون خدمات کشوری" به "مصوبه هیئت امناء دانشگاه تهران" تغییر یافته بود. وی خاطرنشان کرد: ظاهرا استناد قبلی غیر قانونی بود چون یک عضو هیئت علمی بر اساس قانون خدمات کشوری باید دست کم 35 سال خدمت و بالای 65 سال سن داشته باشد تا بازنشسته شود. اما در صورتی که تمام سوابقم از اول انقلاب را هم جمع می کردند به 35 سال نمی رسید لذا استنادی که برای بازنشستگی ام در نظر گرفته بودند را تغییر دادند و عنوان کردند هیئت امناء تصمیم گرفته است.   وردی نژاد از دکتر عابد جعفری و دکتر داود کریمی دستجردی به عنوان دیگر اعضای هیئت علمی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران نام برد که همزمان و مشابه وی بازنشسته شده اند و به مهر گفت: شخصا اعتراض و صحبتی نداشته ام ولی برخی همکاران که بازنشسته شدند اعتراض کرده بودند که آنچه تحت عنوان قانون خدمات کشوری به عنوان استناد بازنشستگی شان قرار گرفته است، غلط است. لذا چون سابقه مان 35 سال نبود دانشگاه نیز استناد حکم بازنشستگی را تغییر داد و اعلام کرد هیئت امناء دانشگاه تهران تصمیم گرفته که بازنشسته شوید.   این عضو هیئت علمی بازنشسته دانشگاه تهران در پاسخ به اینکه آیا مذاکره ای از سوی دانشگاه برای ادامه همکاری صورت گرفته است ، گفت: رئیس دانشکده مدیریت گفت از دانشگاه تهران ابلاغیه ای آمده که به هیچ وجه برای این اساتید - حتی به صورت قراردادی و به شکل کمکی - کلاس نگذارید. فقط پایان نامه های قبلی دکتری و کارشناسی ارشد که از قبل داشته ام را ادامه می دهم تا دانشجویان فارغ التحصیل شوند.   فریدون وردی نژاد درباره ابلاغ حکم بازنشستگی اش نیز گفت: هنوز حکم کارگزینی به ما ارائه نشده است. فقط ابلاغ رئیس دانشگاه تهران را دریافت کردیم. نه رئیس دانشگاه و نه رئیس دانشکده درباره بازنشستگی ام با بنده هیچ مذاکره و صحبتی نکردند. فقط یک روز به دفترم مراجعه کردم و مشاهده کردم حکم بازنشستگی ام روی میزم است. هیچ خبر قبلی هم نداده بودند.   این عضو هیئت علمی بازنشسته دانشگاه تهران با بیان اینکه "ارتباطم با دانشگاه تهران قطع شده است" با یادآوری اینکه با مرتبه استادیاری بازنشسته شده است ، گفت: از ماهها قبل برای ارتقا به دانشیاری اقدام کرده بودم اما پرونده را به هر دلیل فعال نکرده بودند. نه افت علمی داشتم، نه ...، ولی به هر حال تصمیم گرفتند و تقدیر چنین بود.   یادآوری می شود فریدون وردی نژاد از سال 72 به مدت 8 سال مدیرعامل خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران (ایرنا) بود. تاسیس دانشکده خبر در خبرگزاری جمهوری اسلامی و راه اندازی روزنامه ایران  از مهمترین اقدامات وی در دوران مدیر عاملی ایرنا محسوب می شود.   این فعال رسانه ای در سال 80 همزمان با واگذاری مسئولیت خبرگزاری ایرنا، این بار در کسوت یک دیپلمات عازم چین شد تا مأموریت چهار ساله ای را به عنوان سفیر جمهوری اسلامی ایران در چین به اتمام برساند.   عضویت در کمیته سیاسی، علمی و راهبردی سند چشم انداز 20 ساله نظام در مجمع تشخیص مصلحت نظام و عضویت در کمیته سیاست خارجی و روابط بین الملل مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام از فعالیت هایی است که وردی نژاد از سال 86 پیگیری می کند.   مدیریت استراتژیک منابع انسانی، خط مشی گذاری عمومی، مدیریت تغییر، ژئوپولیتیک اطلاعات، جامعه شناسی، روانشناسی سیاسی، سیر اندیشه های سیاسی و تحول نهاد های اداری، روابط بین الملل، سیاستگذاری خبری، ارتباط شناسی، افکار عمومی و جنگ روانی و سیستم های اطلاعات مدیریت پیشرفته از جمله محورهایی است که این عضو هیئت علمی بازنشسته در دوران تدریس خود ارائه کرده است. منبع